شعری از عبدالقادر عزیز پور اقدم

عبدالقادر عزیز پور اقدم دانش اموخته علم حقوق ،  دبیر بازنشسته  دبیرستانهای سردشت، فعال مدنی

به هاره کاتی گولان ژ یایه وه زه وی

رویی ته می خه موهه وری خه فه ت ره وی
 شادی وه دل گه را ،سورا گه ری فه له ک
 دی ده نگی قومری و بول بول خوره ی که وی
ئا واتی هاته دی گه لی چه وسا وه وه
 پیچرایه وه توماری کاری که سره وی
 بابی سته مو دایکی نه زانی ره تا
 لاچوله سه رن سی به ری شه وه ی شه وی
 ئه وه ی که خه یان بو به فارس و کورد ولور
 چو بو به تونه وه سه ر شورو مل نه وی
 ئه وه ی که خه یا ن بو به به لوچ و به تورک
 ته رکی وه لاتی پی کراوه نیو نه ما له وی
 ئه وه ی که خوی به خودای خه لک دا ده نا
 خه لکی هه لی چنیوه بوو په ری ژه وی
 ئه وه ی که دوینی پشتی به سته هه نده ران
 بوته جه فه نگی خه لک خوی و سه ر به وی
 چونکه به یاری خودا گه ل به یه ک دروشم
 ویکرا له پشتی یه کن ،نه ک به ته ک ره وی
 پادار له ئاداری ته ختی جه م نه ما
 جه م بووه شوینه واری ئه مو به ر له وی
 ئه وه ی که کاتی له هه لمه ت نه ده سره وت
 نه بوزه وت ، به هه موتوانی په هله وی
 ئیستاکه وه سه ر که وتوه پیروزه پر که یف
 رامو موتیعی ره هبه رن وده ست ده ده ن وه وی
 ئیران هومیدی به دا هاتوه ترسی به سه ر چوه
 شادن به وه عده وو په یمانی پیری مه عنه وی
"ئه قده م "چه گه وره یه ئه م فه تحه ، مه رحه با
 بویه له بیری چوته وه گه ل خواردن و خه وی "

 ئه قده م" به فرا نبار 1357(ه ش)

/ 0 نظر / 49 بازدید