<

زمزیران
دانشنامه تاریخ ،جغرافیا، فرهنگ و ادبیات و فولکلور و جاذبه های گردشگری شهرهای(سردشت و پیرانشهر) 
قالب وبلاگ
نويسندگان
لینک دوستان

سلیمان محمدی روزنامه نگار



چرا سردشت روی خط خبر نیست
سلیمان محمدی

چند نفر ایرانی می‌دانند سردشت چیست؟ خوردنی محلی است؟ پوشیدنی، دیدنی یا بردنی است؟ تا حالا این سوال را از خودتان پرسیده‌اید؟سال پیش همین موقع‌ها بود، وزارت خارجه همایشی بین‌المللی در رثای ممنوعیت کاربرد سلاح‌های شیمیایی و میکروبی، آن هم به مناسبت «هشتم تیر» برگزار کرد. کانال‌های خارجی اخبار را پوشش می‌دادند و دست بر قضا یک شبکه ماهواره‌یی کردستان هم به ایران آمده بود و خواست با بنده نگارنده مصاحبه‌یی به عنوان روزنامه‌نگار در این حوزه داشته باشد. همین‌طور که حرف می‌زدیم لابه‌لای سوال‌هایش، نه به طور مستقیم، گفت: «وقتی سمینارهای اینچنینی برای سردشت برگزار می‌کنند، چرا اینقدر اعتراض می‌کنند و می‌گویند کسی دردمان را نمی‌داند.»نشان به آن نشان که در میدان نیاوران تهران، زیر بیلبورد چهل، پنجاه متری همین همایش گفت‌وگو می‌کردیم، سرم را برگرداندم و جوانی 30 ساله را صدا کردم جلوی دوربین. پرسیدم برادر سردشت کجاست؟ کمی من من کرد و بادی در غبغب انداخت و گفت: «شهری در حاشیه عراق.» دیگری را صدا کردم، مرد سن و سال‌داری بود، او بهتر پاسخ داد؛ «شهری در نزدیکی خوزستان که در جنگ آسیب دید.» همین را تا شش نفر ادامه دادیم، درست زیر همان تابلو تنها یک نفرشان می‌دانست که سردشت بمباران شده، البته معتقد بود همان موقع همه‌چیز تمام شده، هر که شهید شد، شد، مابقی هم که جان سالم به در بردند. در یکی از مناطق بالاشهر تهران که همه به اینترنت و ماهواره و تمام ابزارهای اطلاعاتی دسترسی دارند، این وضع سردشت است، بخوانید شهرها و روستاهای دیگر ایران را. بخواهیم یا نخواهیم، دوست داشته باشیم یا نداشته باشیم، نه ایرانی‌ها و نه بخش زیادی از کشورهای دنیا می‌دانند چه بر سر سردشت آمده است. در این شرایط چرا باید انتظار داشته باشیم متولیان دربرابر این مردم احساس مسوولیت کنند و هر سه ماه یک بار کمیسیون تشکیل دهند تا جانبازان‌شان را شناسایی کنند. در تهرانش که پایتخت است و سردار قالیباف شهردارش است و شهرداری‌اش حداقل سه جین روزنامه و سایت و نشریه دارد، مدیریت شهری از اول فروردین تا ?? اسفند در همه نشریاتش آه و ناله می‌کند تا دولت نصف بودجه‌اش را هم که شده، آن‌طور که می‌خواهد به اوبدهد. حالا سردشت هزار کیلومتر آن طرف از قیل و قال و لابی‌های مطبوعات نشسته‌ و سالی یک بار به زور یک مطلب از وضعیتش منتشر می‌شود که ای وای بر آنها. بدیهی است با این شیوه، یک سال و دو سال که سهل است، اگر دولت 30 سال هم قانونی را اجرا نکند، آبی از آب تکان نمی‌خورد. ناگفته نماند که به هیچ روی نمی‌توان تلاش‌های اعضای محترم انجمن دفاع از حقوق مصدومان شیمیایی سردشت را نادیده گرفت. سفرهای خارجی با هزینه شخصی، حضور در تمام همایش‌ها و برنامه‌ها در طول سال، گفت‌وگوها و یادداشت‌های آنهاست که در همین حد هم سردشت را زنده نگه داشته است اما سردشت فقط همین پنج، شش جانباز را دارد؟ 10 هزار قربانی سردشتی به عنوان شهروندان آسیب‌دیده و در حال فعلی ذینفع، چه کمک‌هایی به این نمایندگان‌شان کرده‌اند؟فکر کرده‌ایم کجای کار می‌لنگد؟ تا حالا چند بار شده با خودمان فکر کنیم برای شناساندن قربانیان شیمیایی، برای فریاد دردهای خودمان چقدر تلاش کرده‌ایم؟ چند نفر از ما که توان و امکان مالی دارند، چند خبرنگار را دعوت کرده‌ایم که زندگی‌مان را ببینند، از ما بنویسند. راه‌حل ساده است، اگر سردشت روی خط خبرها نیاید، به راحتی دوباره می‌میرد. هنوز هم مانده‌اند خبرنگاران آزاده‌یی که بدون هیچ چشمداشتی اگر هر هفته هم خبری از قربانیان برایشان بفرستیم، بی‌شک منتشر می‌کنند. صرف روایت داستان‌های هر یک از ما که آن روزها در سردشت بودیم، خبر است. فقط کافی است کمی متمرکز و با برنامه، ستادی خبری ایجاد کنیم و از دردهای روزانه‌مان بگوییم. آیا در این شرایط همه نخواهند فهمید که شهروندان سردشتی هم حقی دارند؟

روزنامه نگار

[ یکشنبه ٢ تیر ۱۳٩٢ ] [ ٩:٠٦ ‎ق.ظ ] [ محمد فاضل شوکتی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

گر می خواهی پس از مرگ فراموش نشوی یا چیزی بنویس که قابل خواندن باشد یا کاری کن که قابل نوشتن باشد. "بنیامین فرانکلین" (زمزیران نام رشته کوهی زیبا و بلند در سلسله کوههای زاگرس مابین مهاباد ، ،سردشت و پیرانشهر میباشد) محمد فاضل شوکتی دانش آموخته علم مدیریت .کارمند و مدرس: که به تحقیق در زمینه میراث معنوی و فکری شهرهای پیرانشهر و سردشت می پردازد،و سعی دارد تا برگیرنده مطالب و مقالات مرتبط با این دو شهر باشد. این وبلا گ در راستای مدیریت و جمع آوری اسناد ،مدارک ،عکسها و نشریات،مشاهیر و اطلاعات : تاریخی ،فرهنگی،اجتماعی، دوشهر( پیرانشهر و سردشت ) به منظور شکل دادن کانالی برای حضور در فضای مجازی و به اشتراک گذاشتن این اطلاعات و معرفی این دو شهربه ایران و جهان شکل گرفته است . بررسی و غور در میراث معنوی و فکری هزاران ساله ی این دو شهر از عهده یک یا چند نفر خارج بوده ،و یاری اصحاب قلم و نظر را می طلبد،، اگر این وبلاگ بتواند نقطه عطفی باشد برای زاده شدن اندیشه ای نو در پایان نامه های دانشگاهی و یا روان نمودن اطلاع رسانی به گردشگران و ایجاد پل ارتباطی مابین مردمان خون گرم این دوشهر با جهان و جذب گردشگران به مراکز طبیعی جذاب وتجاری این منطقه ، به هدف خود رسیده است . همچنین این وبلاگ حاوی عکسهای بسیارزیبا و دلپذیر و پر ارزش، قدیمی و نادری است که یاد آورخاطرات و حوادث و لحظات تاریخی تلخ و شیرین گذشته و پیوند آنها با حال و آینده شماخواهد بود . مطمئنا لحظاتی را که با ما سپری خواهید نمود شیرین خواهد بود. این وبلاگ را می‌توان یک مرجع برای معرفی مراکز گردشگری و تفریحی و توریستی وتجاری شهرهای پیرانشهر و سردشت دانست. امید می رود بازدید کنندگان عزیز ، کاستی های آن را به طرق ممکن گوشزد و با ارسال تجربیات موفق خود دراین حوزه و نیز در راستای پر بارتر نمودن محتویات زمزیران، مارا یاری فرمایند.
موضوعات وب
RSS Feed